Dende o noso Fancómic e desde as Bibliotecas Municipais da Coruña queremos enviar os nosos parabéns á Biblioteca Municipal do Porriño que pon en marcha a súa comiteca. Para festexar o acontecemento van facer una festa cosplay o venres 14 de setembro a partir das 19:30 horas na propia biblioteca donde, xa sabedes, debéis ir disfrazado dun personaxe do cómic.
A nova sección sección irá acompañada de varias actividades paralelas:
Exposición Comicteca do Porriño (14 ao 28 setembro)
Obradoiro de creación de blogs (19 de setembro)
Obradoiro de creación de cómics (17 ao 28 de setembro)
Só podemos desexarvos o mellor na novo camiño aberto e decirvos que podedes contar con nosco.
Se pensas que nas Bibliotecas Municipais da Coruña non temos ese cómic que estas a buscar, aquél que non podes mercar o pareceche increible que no noso fondo non estea esa historia que é imprescindible en calquera boa colección de banda deseñada, entón, fáinos un favor, entra na solicitudes de compras da nosa web (ou presencialmente en calquera biblioteca) e pídea. Non sempre podemolo adquirir pero moitas veces podes ter nas túas mans o que nos pediches. Eso sí, confirma que non o temos a través de noso catálogo en liña.
El sol se ponía, y su brazo se doraba confundiéndose con la cerveza que burbujeaba en la copa. Metales preciosos que beber y que… comer. Para mi estupor, un apetito de amor antropófago me atenazó las vísceras y quise catar el sabor de su carne con la desesperación de una zombie escapada de una película de serie B. En ese instante, supe cuál sería mi próxima reseña.
Porque… ¿ Y si la única que pudiese unirte a álguien fuese la Muerte?
Cuando leí el argumento de Fragile, no tuve por menos que llevarme el cómic. Zombies y amor, qué extraña combinación si los que se aman no son los vivos que huyen de la infame metástasis. Pero en la Nueva York que describen las viñetas, los zombies tienen conciencia después de que un científico, buscando el elixir de la vida eterna, crease un virus que dota a los cadáveres de una existencia donde los recuerdos y el cuerpo se descomponen lentamente. Estos “pseudodifuntos” tienen la certeza de haber sido personas y se aferran a este hecho intentando mantener el rol que han llevado en vida, pero para incrementar su angustia acuden a su caza los “plaguicidas”, zombies a sueldo contratados por los humanos. Ante esta desoladora perspectiva, donde los fugitivos están marcados por la fecha de caducidad, solamente la aparición del amor puede paliar la agonía de saberse vivo sin estarlo. (Aunque, paradójicamente, a veces uno cree que está vivo hasta que se enamora).
Si bien es cierto que el tema de los zombies tiene un público determinado que puede limitar este cómic hacia un determinado lector, os lo recomiendo fervientemente. No penséis sólo en escenas atroces, vísceras y sangre, porque las hay, sí, pero sin duda la ilustración tiende hacia el humor. Si en un principio ver un zombie arrastrándose sobre su tronco puede resultar grotesco, a medida que la obra avanza cada uno de estos seres insólitos es susceptible de arrancarnos una sonrisa. Es ahí donde reside el encanto que Raffaele supo plasmar: en la conjugación del humor, amor, gore y acción en este cómic a lo road movie necrorromántica. A ver si la descubre el señor G. Romero y nos deleita con una sus geniales visiones del género.
Sí, estábamos desesperados, pero estábamos juntos. En este universo de muerte donde el amor era sólo una palabra obscena , ninguno de los dos podría haber soportado la soledad ni un segundo más.
Hoy hace exactamente un año que nació nuestro blog fancómic. Hoy hace un año que Fátima redactó una reseña de La Fuente y comenzamos a andar esta travesía. Nos ha costado esfuerzo, horas y alguna discusión pero el resultado lo tenéis que valorar vosotros. Este blog se fundamenta en el trabajo, conocimientos y amor por el género de Iván Serrano y Fátima Elías a los que agradezco su dedicación, pero también a aquellos que habéis aportado vuestros comentarios y críticas en estos 12 meses.
A pesar de que sabiamos que había muchas y conocidas webes y blogs dedicados al cómic nosotros teniamos unos objetivos marcados distintos a los habituales:
Fomentar la banda deseñada y sus autores
Reseñar obras de interés
Fomentar la participación de los comiqueros y, sobre todo, incorporar al grupo a los que no lo son todavía.
Pero especialmente, nuestro gran objetivo siempre fue difundir el fondo de cómics de las Bibliotecas Municipales de A Coruña entre los aficionados, explicarles que tienen a su disposición casi 8.000 ejemplares para llevarse a casa por la cara y, sobre todo, un espacio donde encontrarse con amigos y desconocidos para disfrutar de esta forma de arte. ¿Lo hemos conseguido? Vosotros diréis.
PD: Como hemos recibido "cienes" de correos en los que se preguntaba quiénes éramos os adjunto una foto nuestra yendo al trabajo.
Aínda que en Xapón xa existe desde fai algún tempo, algunha editorial inglesa está desenvolvendo un servizo de envío de cómics a móbiles e outras, como Rok Cómic, xa o ten en marcha desde fai un par de meses. Esta oferta funciona co envío aos móbiles dunha mensaxe multimedia cunha diapositiva que adoita conter doce viñetas aproximadamente. En España, non sabemos de nada parecido pero se xa existe un referente europeo non é de estrañar que algunha das nosas editoras máis potentes empecen á interesarse por este novo medio de banda deseñada.
Este sábado 18 ás doce da mañá, chegoume un SMS deses que dan pistas acerca do que deparará a noite: Ola! Hoxe, Festa de Alita na "Mercería". Ven disfrazada. Ole! Un lugar onde falar con todo o mundo acerca de calquera frikitema, botarnos unhas risas e tomar algo. Pero primeiro había que acudir á cita con Jeff Smith (xa teño asinado o meu "Bone" e en breve unha foto no meu poder, pero isto é unha historia que será contada noutra ocasión) e percorrer as casetas da feira para gastarme o soldo do mes. Camiñar entre cuadrillas de Naruto, colexialas e personaxes de Death Note é algo que anteriormente non se viu na Coruña, así que case podería imaxinar que pululaba pola cosmopolita Barcelona.
E así, mentres esperabamos nunha terraza que a Batalla de Flores chegase ao seu fin, vimos pasar a máis lolitas e nenas-zombie que posteriormente lucirían as súas galas e sorrisos na festa.Por suposto, pasámolo fenomenal, gocei de gratas conversacións e coñecín a persoas moi agradables, como Judith e Vitoria, - ou debería dicir Chise e Chii? - dúas irmás que en 0-5 montáronse un disfrace para acudir á cita. Encantadoras, verdade?
Xa estan no meu poder as primeiras adquisicións/novidades deste “Viñetas desde el Atlántico”. Non puiden resistir a tentación de sair de traballar e ir directamente ao salón, co que me quedaba pouco máis de 30 minutos para recorrer os máis de 20 postos de tebeos, merchandising, figuras, etc… Nun principio só ía a mirar, pero de repente apareceron diante miña o número 10 de Polaqia (estes rapaces non paran, aínda hai apenas tres meses que fixeron a celebración do número 9, no que celebraron tamén o Premio no salón de Barcelona, e agora este) e unha nova novela gráfica de Kike Benlloch, esta vez con Diego Blanco aos lápices “Pinche Mundo”. A miña sorpresa foi maior cando Kike, presente no stand de Polaqia, dixome que me asinaba o tebeo, facendo na portada do cómic o único retrato que fai verdadeiramente xustiza ao Vikingo que levo dentro, senón o credes xulgade por vos mesmos. No pouco tempo que puiden estar observei moito dinamismo nos stands, pouca xente de paso, moitos miróns, xente disfrazada (Naruto, tribus urbanas xaponesas…) e sobre todo moitas variedade nos diferentes stands. Sobre todo variedade por editoriais (Astiberri, Glénat, Norma, Panini…) que esperaron un chisquiño para sacar as súas novidades (o álbum recopiltario de historias curtas de Bone, a edición en cartoné de Trazo de Tiza, a historia gañadora do II Premio Castelao de cómic “Home feliz”,…). Aínda que tanto nostalxicos como coleccionistas poderán tamén atopar números atrasdos ou descatalogados de Metal Hurtland, Rip Kirby, El Corsario de hierro,… en diferentes stands adicados a cómics de corte máis tradicional. Así que, ti que estás na casa lendo isto, a que esperas para facerte cos teus cómics favoritos?. Se non queres comprar nada, pásate polo menos a escoitar o que teñen que dicir os autores que están convidados este ano, ou para ver as exposicións situadas no Palexco e no Kiosco Alfonso. De seguro que non vos ides arrepentir.
O Concello da Coruña desenvolveu un novo servizo de información a través de SMS para estar ao tanto dos eventos que che interesen de maneira completamente gratuíta. Para subscribirte debes:
Vía Papel en blanco nos enteramos de que otra vez el conflictivo cómic de HergéTintín en el Congo ha recibido una denuncia, en este caso por Mbutu Mondondo Bienvenu, un estudiante congoleño de la Universidad Libre de Bruselas, que demanda a la sociedad Moulinsart gestora de los derechos mundiales de la obra de Hergé. Bienvenu acusa al cómic de estar lleno de estereotipos sobre los congoleños y ser propaganda para la colonización. Indudablemene no podemos estar más de acuerdo pero quizá convendría una reflexión más detenida teniendo en cuenta nuestra reciente experiencia española con el secuestro judicial de la revista El Jueves y la tan mencionada en este caso libertad de expresión. ¿No os parece?
Ofrecemos unha previsión, xa sabedes que esto é moi dinámico, das charlas e presentacións nesta décima edición de Viñetas:
Martes 14
18:15 - 18:30 Apertura charlas Viñetas X
18:35 - 18:55 Presentación Polaqia 10 19:00 - 20:00 Álvaro Pons: A novela gráfica 20:15 - 21:30 Tim Sale
Mércoles 15
18:15 - 18:30 Presentación Difusora de letras (Henrique Torreiro) na que se presenta o proxecto As crónicas de Gáidil, de Nacho Rodríguez Domínguez e Pablo Fernández Otero, con ilustracións de Víctor Rivas; primeiro xogo de rol en galego.
18:45 - 19:50 Antonio Martín: O tebeo político durante a transición democrática
19:00 - 19:20 Presentación Monografía da Universidade de Santiago sobre la BD Galega 19:30 - 19:50 Presentación AGPI (Manel Craneo) 20:00 - 21:30 Juanjo Saez - Santiago Valenzuela - Sergi San Julián
Venres 17
18:15 - 18:25 Presentación Libro Corto Maltés (Ángel de la Calle) 18:30 - 19:30 Rutu Modan 19:35 - 19:50 Presentación Faktoría K - BD Banda (Kiko da Silva) 20:00 - 21:00 Étienne Davodeau
Sábado 18
18:15 - 18:30 Presentación Esther e o seu mundo (Antonio Martín) 18:35 - 19:55 Jeff Smith 20:00 - 21:30 Yoshihiro Tatsumi
Una movida curiosa la de Cover browser, una web donde podréis encontrar miles de cubiertas de cientos de cómics. El acceso a estas cubiertas, en la línea de las folksonomías de gran interés para los documentalistas, se realiza a través de una "nube de items" con los títulos de los cómics. Los títulos con tamaños más grandes nos indican una mayor cantidad de portadas; los títulos en otro color nos indican la existencia de subcaterogorías internas. No sabemos los criterios para la selección pero os aseguramos que hay variedad temática y cronológica.Además de poder viajar por las portadas la página nos ofrece algún juego, ramkings con las mejores y peores portadas de la historia y otras curiosidades que te pueden hacer pasar un buen rato.Tanto si eres un fan comiquero como un documentalista, o las dos cosas, te interesará esta página.
Seguro que tanto vós, coma min, tivechedes medo de abrir dalgunha maneira a “Caixa de Pandora” que rexe as nosas vidas. Esa ánfora na que estaban soterradas tódalas desgracias do mundo, ese “regalo” que Zeus obsequiou como castigo divino, esa luz ámbar que desexa perante todo ser traspasada, esa barreira que faría cambiar as nosas vidas para sempre, esa metáfora da curiosidade inherente a nosa existencia… Tamén é seguro que, coma min, moitos de vós nin sequera pensachedes en traspasar esa caixa que ateigaría o voso corazón de medos, pero que a vez solventaría tódalas nosas dúbidas existenciais. Porque o prezo das respostas é demasiado alto como para tentar obtelas. Os nosos protagonistas (Dámsmitt e Rulmarus) tamén rexen as súas vidas en pos dunha “Caixa de Pandora” que, como se da “Espada de Damocles” se tratáse, pendura das súas cabezas en forma de pasado. Un pasado cheo de segredos dos que se nos van dando pistas para avanzar no fío narrativo, ademáis de revelar historias que endexamais serán contadas.
Segredos dos que o lector ten que sacar a súas propias conclusións participando, deste xeito, de maneira activa na narrración (ainda que por veces fai a lectura demasiado complexa). Segredos en forma de misivas roubadas, de anhelos perdidos, de lóxica aplastante que estes dous traballadores de correos non queren desvelar polo perigo que suporía a verdade para as súas consciencias, para os seus desexos… Para manter con vida esa estraña dor que nos fai seguir adiante cando cremos que todo está perdido, que esperta en nós a capacidade de loitar ata onde rematan as nosas forzas, ela, o único mal que non conseguiu escapar da “Caixa de Pandora”, a Esperanza.
A esperanza que ten Dámsmitt de volver a ver aos seus fillos, de rematar con calquer intento de sublevación contra o seu amado réxime Imperialista, de dominar a alquimia e a enxeñaría de tal maneira que poidan facer realidade as súas utopías, de escribir na súa botella de viño todo o que non lle dixo ao seu pai… A esperanza de Rulmarus por acadar o respeto dos seus dous mundos, de non perder as súas raices, de amar a súa esposa como noutrora a amou, tan anacrónica e oníricamente como a Capital que os viu medrar… Deixándose levar por esa caixa de contido sospeitoso, por esas presións policiais, por esas sublevacións espontáneas, por eses enganos… Para que non sigas a luz ámbar na que atoparás a esperanza. Para que non abras a porta na que lerás os segredos que nunca te confesarías. Para que non poidas escapar da túa propia vida.