O cómic desde distintas miradas

Fancómic

07-01-2008

Los muertos vivientes

Etiquetas: Reseña

Muertos vivientes

Los muertos vivientes / Robert Kirkman; lápiz y tinta Charlie Adlard ; grises Cliff Rathburn. — Planeta De Agostini, 2005-2006

Sempre que chegan estas datas fágome a mesma pregunta, ¿en realidade precisamos todo o que nos oferta o “Estado de bienestar”?. Non seríamos máis felices sen todos eses bens materias, sen todas esas cousas que nos sobran e que supostamente melloran a nosa vida.

Remontarse cara atrás moitas veces danos a razón, e non hai que ir moi lonxe para saber que: antes podíamos quedar cos amigos sen necesidade de móbiles; cociñar perde todo o significado cando só tes que abrir unha bolsa e meter o seu interior no microondas; os nosos irmáns, primos, fillos… prefiren quedar no messenger a quedar na rúa; para chamar a túa familia tes 10 números de telefono diferentes e só sodes catro persoas; se deixas que se pudra no gardarroupa (ou noutro lugar) todo o que xa pasou de moda, acabas por convertirte nun escravo desta… Por iso desde aquí pregúntovos, ¿Cando foi a última vez que comprastes algo que realmente precisarades?, ¿cando foi a última vez que pelexachedes por algo verdadeiramente importante?, ou o que é máis importante, ¿algunha vez para vós vivir foi sinónimo de sobrevivir?.

Robert Kirkman preséntanos todas estas dúbidas, e moitas  máis, nos que de momento son cinco tomos de reflexión e crítica da sociedade occidental, reestructuración dos parámetros impostos polo sistema capitalista, entretemento gore e ira chupacerebros que tiran por terra todo o teu civismo. De feito, tódalas barbaridades que os protagonistas teñen que facer para poder sobrevivir están moi alonxadas das regras que, a priori, rexen as nosas vidas (as súas vidas), baseando así a súa existencia en matar para non ser asasinado, non poseer máis que o necesario para vivir (roupa, comida…) e trashumar como se dun clan pro-unabomberiano se tratáse. Deste xeito, Kirkman entremezcla una minisociedade que para sobrevivir utiliza un sistema anarco-primitivista misturado co tópico literario acuñado por Horacio, “Carpe Diem”, ou o que é o mesmo un grupo de cazadores-recolectores que só se teñen que preocupar polo día de hoxe xa que mañá pode que esten mortos.

A estética do cómic segue unha liña parecida as peliculas de George A. Romero (Este a súa vez baseou o deseño das súas personaxes lendo os cómics de terror da liña de cómics E. C. “Creepshow”, “The haunt of Fear”, “Tales from the Crypt”… polo que dalgunha maneira o que era do cómic volve ao cómic), onde as situacións e personaxes son só un vehículo metafórico para mostrarnos a nosa realidade, pero cunha leve aínda que interesante variante (sen contar co plano visual, xa que para min as ilustracións en branco e negro de Tony Moore e Charlie Adlar superan con creces calquer efecto visual cinematográfico). Robert Kirkman pretende que as personaxes, situacións, accións… teñan continuidade a longo prazo, cousa que non pasa nas peliculas deste xénero que apenas chegan a hora e media, para así poder deleitarse nos cambios físicos, emocionais e mentais das súas personaxes. Personaxes que ven como pouco a pouco van perdendo todo aquelo que lles queda, que fan relacións que noutras circunstancias non farían, que fan cousas das que non se sinten para nada orgullosos, que establecen regras feitas nunha terra de tolos. Personaxes que evolucionan nun mundo que xa non existe.

Iván Serrano

PD: Se queredes comezar cunha historia de zombies máis ligth, recoméndovos “Marvel Zombie” (escrita tamén por este autor) na que veredes os vosos superheroes favoritos sedentos de cerebros.

10 Comentarios »

O URI para referenciar esta entrada é: http://bijcomic.blogsome.com/2008/01/07/los-muertos-vivientes/trackback/

  1. Nace otro premio arreglado en detrimento del cómic

    Un premio arreglado más, el el I Premio Internacional de Novela Gráfica Fnac / Sins Entido, para dar un adelanto a un autor de la casa editora que convoca: Jorge González. Y no es de extrañar cuando la editorial organizadora Sins Entido, para asegurarse la quiniela ganadora, meten en el jurado a dos empleados: su director Jesús Moreno y su antiguo jefe de prensa y todavía vinculado en tareas de “asesoría” Peio Hernández.
    Un tinglado. Ni más ni menos, que queda en evidencia cuando no fue dado por unanimidad.
    Es una estafa más para los 166 concursantes que envían su trabajo en fotocopias y mensajería urgente. Un premio que ya estaba dado antes de la convocatoria. Una vergüenza más, como el Premio Planeta.

    Comment enviado por: comic — 08-01-2008 @ 16:31

  2. Pues está muy bien, pronto se podrá organizar un mes temático dedicado al ‘Estado del bienestar’ donde El efecto dominó y Erich Fromm compartieran mesa. Pero esto de traumarme a los futuros lectores con el etiquetado postmortem ese de lo ‘light’ ha hecho que se me salten la mitad de las costuras del cuello, menos mal que siempre tengo la grapadora.
    ¿Light? Si te refieres que Marvel Zombies necesita de un conocimiento previo de los personajes y las relaciones que estos mantienen unos con otros en el universo marvel… Sí, quizás para un lector improbable, uno que no haya leído jamás tebeos de superhéroes y se empeñe en leer justo este, Los muertos vivientes pueda parecerle una historia más sería o menos light. Pero un tebeo donde sus protagonistas se comen a un dios cualquiera que haya que tenga conectadas sus tripas a sus sesos recordará aquello de la manducación divina. Y los que conozcan a esos superhéroes tendrán aún muchas más cosas, casi tantas como las que conociendo también a los superhéroes desean su exterminio definitivo que acabe de una vez con el Hambre editorial y el despedazamiento del superhéroe. Ese tratamiento irónico del Kirman sobre el descuartizamiento es otro de los valores de ese tebeo.
    Marvel Zombies carece del simulacro simbólico de la estructura social de Los muertos viviente pero no por ello puede ser calificado de light.

    *En el patio del recreo, mañana a las 11:00 una pelea a pelllizcazo limpio. El primero que llore pierde.

    Comment enviado por: Ismael, el Tití Ribiera. — 08-01-2008 @ 19:05

  3. El FÑAC tiene un gran servici, muy limpio, y para utilizarlo solo hay que pulsar un botoncico. Tardan un poco en abrir la puerta así que es mejor no ir apurado.
    Yo no creo que el premio estuviese amañado (viendo el jurado esto me parece improbable, son buenos tipos, Astiberri y el autor no tiene dineros para tantos sobornos y el FÑAC debe considerar que con ponerles unos cafés y unas pastitas estos de los tebeos van que chutan) lo que puede ocurrir es que los organizadores de cualquier premio saben siempre lo que buscan.
    Esto no es como apuntarse a una competición de cazasub cuando acudes a un concurso de historieta tu eres el pescado. No existen los premios porque no puede ser premio si alguien gana más dandote ese premio que tú ganándolo. Pero no hay trampa, no hay amaño.
    [¡Que animado está el blog! Por cierto, la mitad de lo que escribo se pierde en la barra lateral y gyuuohiuo no sé que uuhiuhhhus.]

    Comment enviado por: Ismael, el Gran Niño eructador del Popocatépetl. — 08-01-2008 @ 19:20

  4. Ismael acepto a loita a pellizcos sempre e cando poda usar o meu dedo acusador. Estou de acordo contigo en que o termo “ligth” quizáis non sexa o máis adecuado para falar de Marvel Zombies, o que quería dar a entender é que “los muesrtos vivientes” é unha obra máis seria, de máis reflexión e critica coa sociedade que nos tocou vivir. Mentres tanto “MZ” é divertimento puro, unha risa tras outra vendo como o grupo de superheroes cos que todos algunha vez nos sentimos identificados matan as súas familias (Spiderman comeuse a Mary Jane XD) e a toda a xente que xuraron defender. Ben é certo que hai que coñecer a psicoloxía destes superhéroes para entender ben a obra, pero tamén teño que dicir que son os máis coñecidos do Universo Marvel, polo tanto aínda que non leras ningún cómic de superheroes sabes un mínimo deles para que a historia te chege coma se foses un erudito no tema. ¿Cambiamos “light” por “directo ao gran”?. Indo ao outro tema, a FNAC mola, porque como tódalas multinacionais fai cousas para o seu propio beneficio. E logo que esperábades.

    Comment enviado por: Bender, en modo disculpas — 08-01-2008 @ 21:09

  5. Bueno Cómic, es normal que una empresa recurra a alguno de sus trabajadores, antiguos o actuales, para valorar una obra. Además coincido con Ismael que la FNAC no va a malgastar recursos (con unos cafes y pastas vale) en los tebeos mientras sigua vendiendo wiis y móviles que es lo importa. Un día tendremos que hablar en serio de toda esa supuesta “dinamización cultural” que realizan los franceses.

    Comment enviado por: Hal — 09-01-2008 @ 09:49

  6. Bueno, he estado en la ” FÑAC” ^^ estas Navidades y os aseguro que pese a lo de las colas para cazar la WII - ya me pediréis que os invite a casa a jugar, ya.. - se estaban vendiendo libros y cómics como churros, de verdad que casi se me escapaban las lágrimas. La FNAC vendiendo hojas impresas y cosidas entre sí y el la biblioteca prestando Dvds como desequilibrados!! ¿Qué está pasando? Acaso la “dinamización cultural” francesa, parafraseando a Hal, entra por el estómago?? Si es así, nos iremos a freir churros. Literalmente.

    Comment enviado por: Fátima — 09-01-2008 @ 10:15

  7. ¿Prestando DVD’s como desequilibrados? En absoluto Fátima, según los datos oficiales del año 2006 las bibliotecas municipales de A Coruña prestaron:
    - 168.670 libros
    - 190.204 no-libros (vídeos, cd-rom, Cd’s musica, DVD`s, etc.)

    Como podemos ver no hay tanta diferencia: un 47 % de libros frente a un 53% de no libros.
    Por otro lado algunos pensamos que no es mejor leer por ejemplo “¿Quién se ha llevado mi queso?” escrito por Spencer Johnson que ver en DVD la película “Como un relámpago” de Miguel Hermoso.
    Finalmente quería recordaros a todos, una pequeño detalle sin importancia ¿habéis probado a llevaros algo de la FNAC sin pagar?¿No? Probadlo es muy divertido. Un señor os explicará que no sabe qué es eso de la dinamización cultural, que eso es una tienda y que en las tiendas se paga y punto. Pero en nuestras bibliotecas, pedid y se os dará.

    Julio Pesquero
    Bibliotecas Municipais da Coruña

    Comment enviado por: Fancómic — 09-01-2008 @ 12:20

  8. Sólo 20000 documentos de diferencia? Vaya, debe de ser que cada DVD prestado me suele doler el doble, salvo q sea Dune, Blade Runner o Cristal Oscuro XDD
    PD: En cuanto al señor de la FNAC que te explique que hay que pagar primero, lo hará con una amabilidad suprema. Tanta como los trabajadores de un Starbucks - me hizo gracia q Angel Martín (SLQH) tb se hubiese fijado en este detalle- .

    Comment enviado por: Fátima — 09-01-2008 @ 13:07

  9. Este cómic está muy bien. Cuando compraba cosas, recuerdo que lo esperaba con ganas.
    Gracias por traerlo!

    Comment enviado por: Cutreman — 21-01-2008 @ 14:21

  10. Los enlaces son muy útiles en un medio subacuático como la internete, y para ejemplo bueno este:

    http://www.culpableyperdedor.com/?page_id=1375

    Comment enviado por: Ismael, don Tonto Torrón. — 24-01-2008 @ 17:37

Te toca

Tu comentario tardará un poco en aparecer pero si no es ofensivo acabará publicándose.

Por favor, escribe estos números para evitar spam.