Fancómic

Esta cotidianidade, e algunhas situacións xurdidas a partir da nosa necesidade de rir (arriba escritas), vese plasmada no álbum de Das Pastoras “Ustedes Perdonen” (hai dous volumes). Este album non é máis que unha reflexión humorística, dunha viñeta por páxina, da nosa condición animal, das nosas invencións, dos nosos recursos para o ocio, das nosas limitacións, dos nosos medos, das nosas quimeras, do noso afán por destruír todo aquilo que se nos pon diante… de gran parte das “maravillas” que o home fixo dende que é home, e incluso un pouco antes.

Estes dous álbumes pretenden ser unha compilación de tódolos chiste publicados polo autor na revista “El Jueves” e na revista semanal de “El mundo” durante os anos 1991 a 1998. Uns chistes aos que lle vai ao pelo o nome do álbum, xa que unha vez que inicias a lectura sínteste realmente avergonzado (como se dun monólogo de Luís Piedrahita se tratáse) de facer cousas que consideramos normais, pero que en realidade non o son. O consumo indiscriminado e esaxerado de peles, o horror de verse inmerso nunha guerra, a masificación da violencia nas nosas vidas, o especismo, a creación da necesidade de ser famoso ao mínimo prezo, a discriminación… son algunhas das perlas coas que Das Pastoras nos abofetea, despois de pedirnos previamente perdón, para que sexamos conscientes do verdadeiro mundo no que vivimos, o mundo do absurdo.

Un mundo plasmado en cada unha das viñetas cunha forza fora do común. Cunhas ilustracións tan sólidas, cribeles e reais, que parecen que estamos vivindo neste mesmo intre. Cun encuadre e unha composición perfectas, nas que se aprecia unha perfecta conxunción entre fondo e forma a través dos máis mínimos detalles. Cun tratamento da cor fresca, orixinal, surrealistamente realista… que dota ás personaxes de presencia escénica, de credibilidade, de teatralidade…, como se tentase dicir: “Así é o teatro da vida, unha burda falacia. Nas túas man está participar desta basura ou non”.