Ustedes perdonen
Ustedes perdonen. 1 / Das Pastoras. — Madrid : Sinsentido, D.L. 2000. –1 v. : principalmente il. ; 21 cm. En Biblioteca Municipal Fórum.
Consulta a súa disponibilidade no noso catálogo
Qué hai que facer para poder divertirse e/ou rir?. Moitos de vos diredes que ir ao circo, ver unha pelicula de spaguetti western, esperar a que chege o “Día dos Santos Inocentes”, a algúns se lles pasará pola cabeza ir a unha corrida de touros (aínda non entendo por que), outros falarán de boxeo, ir a praia, facer unha viaxe a unha illa deserta… algúns de vós, incluso, pensaredes nos procesos químicos que inflúen nos nosos cambios de humor. Aínda que eu penso que, en realidade, para poder rir a gargalladas só temos que tomar consciencia da nosa condición de humanos e o absurdo dalgunhas das nosas situacións cotiás.
Estes dous álbumes pretenden ser unha compilación de tódolos chiste publicados polo autor na revista “El Jueves” e na revista semanal de “El mundo” durante os anos 1991 a 1998. Uns chistes aos que lle vai ao pelo o nome do álbum, xa que unha vez que inicias a lectura sínteste realmente avergonzado (como se dun monólogo de Luís Piedrahita se tratáse) de facer cousas que consideramos normais, pero que en realidade non o son. O consumo indiscriminado e esaxerado de peles, o horror de verse inmerso nunha guerra, a masificación da violencia nas nosas vidas, o especismo, a creación da necesidade de ser famoso ao mínimo prezo, a discriminación… son algunhas das perlas coas que Das Pastoras nos abofetea, despois de pedirnos previamente perdón, para que sexamos conscientes do verdadeiro mundo no que vivimos, o mundo do absurdo.
Un mundo plasmado en cada unha das viñetas cunha forza fora do común. Cunhas ilustracións tan sólidas, cribeles e reais, que parecen que estamos vivindo neste mesmo intre. Cun encuadre e unha composición perfectas, nas que se aprecia unha perfecta conxunción entre fondo e forma a través dos máis mínimos detalles. Cun tratamento da cor fresca, orixinal, surrealistamente realista… que dota ás personaxes de presencia escénica, de credibilidade, de teatralidade…, como se tentase dicir: “Así é o teatro da vida, unha burda falacia. Nas túas man está participar desta basura ou non”.
Iván Serrano
Quedas perdoado Iván
